Jak być stanowczym rodzicem? 

 

Ile razy mówiliście sobie, że tak będziemy wychowywać dziecko

jak chcemy?  A tymczasem, to ono wychowuje Was? Bycie stanowczym

i asertywnym wymaga  wiele cierpliwości i zrozumienia.

 

Nie chodzi o to aby zakazywać ale o to,  aby znaleźć dogodne rozwiązanie.

Dzieci o wiele łatwiej się wychowuje, gdy rodzic  jest kompromisowy,

gdy dziecko wie,  że może robić to na co ma ochotę ale z pewnymi

ograniczeniami wyznaczonymi przez rodzica.

To my jesteśmy dorośli, my przeżyliśmy nie jedno, i wiemy jak ciężko

jest kiedy  pozwalamy maluchowi na zbyt wiele.

 

Jak być stanowczym rodzicem ? Jakich należy przestrzegać

zasad i reguł aby obie strony były zadowolone ?

 

  • STANOWCZOŚĆ – Bycie konsekwentnym, pewnym siebie i swoich decyzji,

nieuległym, nieugiętym, czasem surowym. Stanowczość składa się z kilku

istotnych cech.

 

  • ASERTYWNOŚĆ – Jest umiejętnością wyrażania swoich uczuć

w jasny sposób, bronienie swoich praw nie czując przy tym

dyskomfortu, jednocześnie respektując prawa i potrzeby innych ludzi.

Nauka asertywności w dużej mierze polega na ustaleniu wyraźnych, osobistych

granic, których nie wolno przekroczyć ludziom, z którymi się komunikujemy

na co dzień.

 

  • PEWNOŚĆ SIEBIE – Przekonanie o swoich możliwościach. Ciężko żyje się

z brakiem  pewności siebie. Mylone często ze skromnością, konformizmem

czy uległością, sprawia, że człowiek, czuje się gorszy i słabszy od innych,

a przede wszystkim ciągle się z innymi porównuje. To sprawia, że nie potrafi

realnie i adekwatnie ocenić własnych możliwości.

 

  • GRANICE. Współcześnie wiele mówi się o dzieciach wychowywanych „bezstresowo”,

bez żadnych zakazów i nakazów. Większość psychologów jest jednak zgodna − dzieci

potrzebują granic. Potrzebują wyraźnych drogowskazów, które nauczą je, co jest dobre,

a co złe. Granice sprawiają, że dziecko czuje się bezpiecznie. I to już od pierwszych

tygodni życia − w końcu już niemowlętom próbujemy wyznaczać granice,

np. ustalając pory snu czy karmienia.

 

Pamiętaj!

 

Wyznaczanie granic i bycie stanowczym nie unieszczęśliwia naszego

dziecka  i nie umniejsza naszej miłości do niego. Nie powoduje,

że jesteśmy gorszymi rodzicami. Stanowcze reagowanie na pewne

zachowania czy zdecydowana odmowa jest często konieczną

i najwłaściwszą reakcją rodzica − wyrazem tego, że dziecko kochamy.

 

Większość z nas asertywność czy stanowczość kojarzy z odmawianiem, a jest ono

zaledwie częścią  zachowań asertywnych. Umiejętność mówienia „tak” jest

tak samo ważna jak umiejętność  mówienia „nie”.  Jesteśmy asertywni,

gdy potrafimy przyjmować pochwały, ale też krytykę.  Także wtedy, gdy umiemy

poprosić o pomoc.

 

Posiadanie  powyższych cech jest bardzo ważne w życiu każdego dorosłego,

nie tylko rodzica.   Stanowczość pomaga podejmować nam decyzje, raz lepsze

raz gorsze. Czasem pozwala na odrobinę luzu dla własnej psychiki.

Gdy dziecko jest od urodzenia uczone, jakich ma przestrzegać zasad

i reguł, z czasem nie będziemy musieli reagować na różne zachowania,

bo będzie już samo  wiedziało co jest dobre a co złe.

 

 

Autor: Malwina