Rozwój dziecka w wieku przedszkolnym

Rozwój dziecka w wieku przedszkolnym

 

Po urodzeniu dziecka, rodzice często zastanawiają się, jak będzie

przebiegał jego rozwój. Kiedy będzie siedziało, samo spało, jadło,

sprzątało po sobie itd. Dziecko samo z siebie nie nauczy się codziennych

umiejętności, bez wzorów naśladowania i naszej pomocy.

 

Prawidłowy rozwój dziecka dla każdego z rodziców jest bardzo ważny,

jednak spokojnie, na wszystko przyjdzie czas. Z wiekiem maluch chce

i umie coraz więcej.  Dajmy sobie i jemu czasu, bądźmy cierpliwi.

 

Najlepszą nauką dla malucha są rodzice i z czasem przedszkole.

 

Co powinien każdy maluch umieć z poszczególnej

grupy wiekowej?

TRZYLATEK:

  • Największa wygoda związana z byciem rodzicem trzylatka

to możliwość dobrej komunikacji. Maluch taki powinien już bowiem

budować logiczne 5-6 wyrazowe zdania i łączyć je narracyjnie ze sobą.

  • Zwykle potrafi trafnie określić swój stan fizyczny  – co go boli, czy jest

głodny, czy jest mu zimno

  • Nierzadko zaczyna też mówić o uczuciach, np. smutku
  • Trzyletnie dziecko wie jak się nazywa, ile ma lat, potrafi odpowiednio

dopasowywać zaimki „ja”, „ty”, „ona” oraz używać prawidłowo liczby mnogiej.

 

Intelekt trzyletniego człowieczka pozwala mu już na nauczenie się choć

kilku literek i liczenie przynajmniej do pięciu. Nierzadko dzieci w tym

wieku potrafią nauczyć się fragmentów wierszyków i piosenek, co generalnie

warto z nimi ćwiczyć. Logika umożliwia im rozwinięcie dotychczasowych

zabaw do bardziej kompleksowego odgrywania ról, np. w sklepie czy u doktora.

Klasyfikowanie i segregowanie rzeczy jak również dopasowywanie do siebie

prostych puzzli nie powinno być dla nich problemem.

 

Emocje są jednak sprawą bardzo indywidualną i nie każdy maluch będzie się w tym

wieku czuł pewnie bez towarzystwa mamy, taty czy innej bliskiej osoby. Stąd pójście

do przedszkola może wiązać się z atakami płaczu i małymi dramatami, i nie zawsze jest

najlepszym wyjściem. Z drugiej strony, trzylatek umie już rozpoznawać uczucia innych

i reaguje na prośby pomocy, zachętę do przytulenia czy gniew rodzica.

Zwykle staje się nieco mniej egoistyczny i zaczyna uczyć się dzielenia się z innymi.

 

Trzylatki potrafią koordynować pracę dużych partii mięśni wspinając się, jeżdżąc

na rowerku trzykołowym czy samodzielnie się huśtając. Większość dzieci ukończywszy

3 latka potrafi stać na jednej nodzechodzić na paluszkach i iść po prostej linii.

 

Nie sprawia im problemu złapanie piłki oburącz, zaś paluszki już bardzo wprawnie

manipulują kredkami, nożyczkami czy plasteliną. Trzylatek potrafi zwykle sam nakreślić

kształty przypominające koło, trójkąt, człowieka albo literę. Rozwój drobnej motoryki

umożliwia mu także wykonywanie prostych czynności wokół siebie, np. naciąganie majtek

na pupę, posługiwania się łyżką i widelcem, mycie i wycieranie rąk.

 

CZTEROLATEK

Czterolatek umie już naprawdę sporo, jeśli chodzi o zajmowanie się sobą.

  • Zdecydowana większość dzieci w tym wieku samodzielnie korzysta z toalety i nie

potrzebuje tu pomocy rodziców, umie też samo umyć sobie buzię, ręce i zęby

  • Czterolatek powinien też bez udziału mamy i taty założyć kurteczkę, szalik i czapkę
  • Nie sprawia mu też większych kłopotów zapinanie i odpinanie guzików przy ubranku.

 

Maluchy w tym wieku ciągle jeszcze uczą się mowy, ale polega to raczej na wzbogacaniu

słownictwa, niż na opanowywaniu podstaw języka. Czterolatki są z reguły bardzo gadatliwe,

zadają wiele pytań i generalnie są ogromnie ciekawe otaczającego je świata.

Chętnie słuchają bajek oraz opowiadań. Maluch umie opowiedzieć o swoich uczuciach

i wrażeniach, ma także dużą skłonność do fantazjowania i tworzenia neologizmów.

Dziecko w wieku czterech lat powinno znać co najmniej kilka piosenek, wierszyków, krótkich

bajeczek, dobrze też, gdy pamięta imiona swoich rodziców, rodzeństwa, kolegów, nauczycielek

w przedszkolu i innych osób, które często spotyka.

Zaczynają również rozróżniać różnicę między czasem przeszłym a teraźniejszym.

 

Dzieci w wieku czterech lat stają się coraz dokładniejsze, a w ich działaniach zaczyna być

widoczna precyzja. Czterolatki lubią zabawy „artystyczne” i większość tego typu zadań nie

stanowi dla nich problemu. Czterolatek umie narysować kółko i krzyżyk, coraz staranniej

wypełnia kolorowanki, kopiuje prostsze kształty i próbuje pisać pierwsze literki, ponadto

potrafi przeciąć nożyczkami niedużą kartkę papieru. Może mu nawet wyjść nawlekanie

koralików na nitkę.

 

W tym wieku dziecko również powinno rozróżniać większość kolorów, kształtów,

struktur i smaków. Najczęściej potrafi już wykonywać polecenia polegające na segregacji,

np. rozdzielanie klocków według kolorów albo porządkowanie zabawek według ich rodzaju.

 

PIĘCIOLATEK

Pięciolatek, to już jest duże dziecko. Wszystkie czynności, których nauczył się w ciągu

swoich ostatnich lat są dla niego proste i teraz pracuje tylko nad precyzją i dokładnością

każdego z zadań. Coraz więcej umie, układa zdania z sensem, nazywa wszystkie

rzeczy, zapamiętuje. Naśladuje rodziców w domu.  Jest pomocny, sprząta

swój pokój, ściera kurze, może dopatrywać młodszego rodzeństwa,  

jest odpowiedzialny.

 

Bywa, że niektórzy rodzice zastanawiają się, czy w rozwoju emocjonalnym ich pięciolatka 

nie nastąpił regres.

Dziecko często reaguje jak w czasie buntu dwulatka:

  • krzyczy
  • histeryzuje
  • płacze
  • robi dzikie awantury
  • obraża się
  • pluje
  • kopie
  • bije

Wszystko dlatego, że nadal jeszcze nie radzi sobie z emocjami, których odczuwa coraz więcej.

Ten nadmiar emocji może leżeć również u podstaw obgryzania paznokci czy dłubania w nosie.

 

Do tego pięciolatek nadal uważa, że jest pępkiem świata i nie przyjmuje do wiadomości,

że inni myślą czy odczuwają inaczej niż on. To normalny etap rozwoju psychiki dziecka,

co nie znaczy, że nie należy mu uświadamiać, że się myli.

 

Należy pamiętać, że każde dziecko jest inne i rozwija się w swoim tempie. Dlatego nie

należy stresować się tym, że pewnych umiejętności maluch jeszcze nie posiadło po

przekroczeniu granicy pięciu lat. Niewątpliwie jest, że już po kilku kolejnych miesiącach

spędzonych w placówce przedszkolnej nie będzie miało problemu z takimi czynnościami.

 

Pozwalajmy maluchom rozwijać się we własnym tempie, jednakże pilnujmy aby wszystko

przebiegałow asekuracji osoby dorosłej. Jeszcze nie raz maluch nas zaskoczy swoją nową

umiejętnością.

 

Autor: Malwina